Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon Gratis levende televisie vanaf je eigen balkon

Bron: PZC 18 februari, door Nadia Berkelder
Bewoners van de nieuwe Eras­musflat in Goes hebben uitzicht op de sloop van hun oude wo­ning: het is de hele dag spekta­kel, soms op maar twee meter afstand. „ Zoiets zie je natuurlijk anders nooit van zo dichtbij.”

 

Gekraak. Een stofwolk. Geraas. Puin valt pal langs het raam van Jan de Koen naar beneden. Hij kijkt vanuit zijn woning zó in het kale casco van het appartement waar zijn moeder jarenlang woon­de. Slopers knippen op twee me­ter van zijn raam stukken uit mu­ren en plafonds. Een scherm van rijplaten moet ervoor zorgen dat het puin niet tegen zijn ramen spat. „ Ze knippen vanaf de andere kant”, zegt Koen. „Dus al het puin valt ook die kant op.”

„Het blijft een gevaarlijk klusje”, erkent uitvoerder Jan Lokerse die vanaf de grond toekijkt. „ De man in die kraan ziet eigenlijk niets. Hij heeft wel een camera, maar die zit onder het stof. Maar tot nu toe gaat alles goed. En als we voorbij de nieuwbouw zijn, gaat het ook sneller.” De machinist neemt intus­sen nog een hapje flat, een lading puin en brokken stuift naar bene­den.

De aarde trilt. Voor de hekken staan buurtbewo­ners. Sloopwerk spreekt tot de ver­beelding, merkt Lokerse dagelijks. „Er is altijd veel belangstelling als we ergens bezig zijn. Maar dit is heel bijzonder. Gisteren waren er zelfs mensen speciaal uit Leeuwar­den gekomen om te kijken.”

Mevrouw De Heer zit op haar rol­lator voor de ingang van de flat. „Ik woonde daar, op de zesde. Ik zag van de week zó mijn oude bal­kon naar beneden komen. Ik heb daar zeven jaar gewoond; ik was de eerste die over ging. Of het een verbetering is? Enorm! Het zijn prachtige appartementen. Maar ja: iedereen is hier toch komen wo­nen met het idee dat ze nooit meer hoefden te verhuizen.”

Ze volgt de sloop op de voet. „ Eerst hebben ze de balkons afge­broken, toen hebben ze de glazen wanden eraf gehaald en nu zijn ze aan het afbrokkelen. Ik heb hier gratis levende televisie. Zoiets zie je natuurlijk anders nooit van dichtbij.”

Mevrouw Markusse woont op de zevende verdieping, net als in de oude flat. Vanuit haar raam kijkt ze nu nog tegen het skelet van haar oude flat aan. Straks komt er een nieuw gebouw. „Ik zie graag dat ze bezig zijn”, vertelt ze. „ Ik vind het mooi zoals ze dat doen.” En haar nieuwe huis is prachtig, maar toch: „Moeder zei altijd: ’oude bomen moet je niet verplan­ten’.

En dat weet ik nu uit erva­ring. Voor een oud mens is dit niet leuk.”

Het stof dwarrelt door Goes- Noord, op de auto’s vormt zich een dun laagje. De slopers pro­beren het puin wel nat te houden terwijl het naar beneden komt. „ Als ze klaar zijn, mogen ze wel een glazenwasser bestellen”, vindt Koen. „Hier beneden kunnen men­sen niet eens meer naar buiten kij­ken van het stof. Maar dat zullen ze ook wel doen.”

‘Ik zag zó mijn oude bal­kon naar beneden ko­men. Ik heb daar zeven jaar gewoond’